Category: Religia

Jak postrzegają hazard największe religie na świecie

Jak postrzegają hazard największe religie na świecie

Wiele osób lubiących hazard często nie zastanawia się nad etycznymi lub moralnymi konsekwencjami. Jednakże w ciągu ostatniego stulecia, gdy hazard został zalegalizowany w różnych miejscach na świecie, ludzie zaczęli zwracać większą uwagę na opinie największych nurtów religijnych.

Hazard a największe religie na świecie

Był czas, kiedy kościoły chrześcijańskie, wraz z kilkoma żydowskimi synagogami w bardziej oświeconych społecznościach, zazwyczaj posiadały autorytet moralny w społeczeństwie. Jednak w dzisiejszym świecie istnieje bardzo mało narodów, które miałyby tylko jedną wiarę wpływającą na wspólną etykę swoich obywateli. Dlatego warto przyjrzeć się pięciu wielkim religiom świata, aby zrozumieć, jak ludzie podchodzą do pytania, czy hazard jest odpowiednią formą rozrywki.

Krótki przegląd buddyzmu, chrześcijaństwa, hinduizmu, islamu i judaizmu pokazuje, że Bóg rzadko bezpośrednio wspomina o uprawianiu hazardu. Przykładowo, buddyści w ogóle nie wierzą w boską istotę. A więc jest mało prawdopodobne, aby w ich świecie istniało „Słowo Boże” określające zasady dotyczące hazardu.

Z kolei po drugiej stronie znajdują się miliony Hindusów, spośród których część wierzy w jedną najwyższą istotę boską, podczas gdy ich większość oddaje cześć setkom różnych bogów. Faktem jest, że w Indiach ludzie czczą ponad 35 milionów różnych bóstw! Tak więc, który bóg byłby tutaj autorytetem w kwestii hazardu?

Dlatego, aby zrozumieć, jak ludzie postrzegają uprawianie hazardu, wskazana jest analiza wszystkich głównych nurtów religii. Jest to szczególnie ważne dla krajów Ameryki Północnej, które na przełomie XX i XXI wieku doświadczyły napływu buddystów, hinduistów i muzułmanów.

Hinduizm i hazard

Przyjmuje się, że hinduizm jest jedyną główną religią na świecie bez konkretnego założyciela, czy jednego autorytatywnego pisma świętego. Jako główna religia Indii hinduizm praktykowany jest przez około 80% (ponad miliard) obywateli tego kraju. Natomiast korzenie tej religii sięgają 1000 roku p.n.e.

Jak wspomniano wcześniej, niektórzy Hindusi wierzą w jedno najwyższe bóstwo, podczas gdy inni wierzą w wielu bogów. Natomiast pojęcie „grzechu” w hinduizmie wiąże się z ideą znaną jako „karma”.

Mówiąc jaśniej, Hindusi wierzą, że należy prowadzić cnotliwe życie, aby uniknąć cyklu reinkarnacji, w którym czyny z poprzedniego życia determinują status następnego istnienia – aż stanie się tak cnotliwe, że osiągnie nirwanę. A osoby, które cierpią w obecnym życiu, doświadczają tego cierpienia, aby zadośćuczynić za swoje złe uczynki z poprzedniego życia.

Pogląd hinduizmu na hazard uwarunkowany jest ideami karmy i reinkarnacji. Hazard jest szczególnie zabroniony – zgodnie z najbardziej ascetycznymi praktykami hinduskimi. Z kolei mniej rygorystyczne religie zwykle przyglądają się motywom i skutkom hazardu, aby określić jego moralność. Odnosi się to nie tylko do kasyn naziemnych, ale także takich przybytków jak kasyna online, zakłady bukmacherskie, turnieje pokerowe, salony gier hazardowych itp.

Buddyzm i hazard

Buddyzm jest odgałęzieniem hinduizmu wywodzącym się od jego założyciela, Siddhartha Gautamy, znanego jako Budda albo „Oświecony”. Budda żył i nauczał na północno-wschodnim subkontynencie indyjskim między VI a IV wiekiem p.n.e. Jego nauki rozprzestrzeniły się po całej Azji i przekształciły w dwa główne nurty. Nurty te dzielą się na wiele różnych kategorii, jakie dzisiaj praktykowane są przez 500 milionów wyznawców.

Ogólnie rzecz biorąc, buddyzm nie wierzy w istnienie najwyższej boskiej istoty. Z racji tego nie ma w buddyzmie „boga”, który nauczałby o grzeszności hazardu. Jednak buddyzm zawiera też niektóre koncepcje hinduizmu, takie jak reinkarnacja i karma. Z kolei ostatecznym celem duchowym jest tutaj uwolnienie się z cyklu reinkarnacji.

W istocie wierzenia buddyzmu skupiają się na Czterech Szlachetnych Prawdach o ludzkim cierpieniu i sposobach łagodzenia go poprzez zestaw duchowych i etycznych praktyk znanych jako Ośmioraka Ścieżka.

W naukach Buddy znajduje się zdecydowane zalecenie, aby nie uprawiać hazardu, ponieważ powoduje cierpienie w społeczeństwie. Nauka ta pochodzi ze świętego tekstu buddyjskiego znanego jako „Sigalovada Sutta”. Sigalovada Sutta jest 31. rozdziałem opisanym w Digha Nikaya.

Judaizm i hazard

Ślady religii żydowskiej są początkiem przymierza zawartego z Bogiem przez biblijnego patriarchę Abrahama, czczonego również w islamie jako założyciela tej wiary. Uważa się, że judaizm jest pierwszą na świecie religią monoteistyczną, w której boski autorytet jest powierzony jednej nadprzyrodzonej istocie. Jest to istota, która osobiście i bezpośrednio interesuje się losem ludzkości. Obecnie wyznaje tę wiarę około 18 milionów Żydów.

Żydzi dali światowej cywilizacji jeden z najlepszych zbiorów praw moralnych i etycznych – Dziesięć Przykazań. Niektóre koncepcje w judaizmie odzwierciedlają podobne poglądy z kultur Bliskiego Wschodu, takich jak Babilończycy, gdzie Kodeks Hammurabiego był pierwszym, który zapewniał ochronę najbardziej bezbronnych. Natomiast celem jest stworzenie trwałego społeczeństwa opartego na osobistej i zbiorowej cnocie religijnej.

Jeśli chodzi o hazard, Talmud stwierdza, że rabini mają niejasny pogląd na tę praktykę. Potępiają hazard nie tylko jako ryzykowne przedsięwzięcie finansowe, ale i potencjalnie uzależniającą rozrywkę, która prowadzi do porzucenia życiowych obowiązków. Z moralnego punktu widzenia Talmud uważa hazard za grzech, ponieważ gracz, który zaliczył porażkę, nie spodziewał się przegranej. Dlatego rabini uważają, że odbieranie pieniędzy przegranej osobie, która niechętnie je oddaje, jest równoznaczne z kradzieżą.

Co więcej, Talmud mówi też, że wszelkie formy hazardu jak kasyna online, bukmacherzy online, gry stołowe, automaty do gry i stacjonarne jaskinie hazardu tylko na pozór przyczyniają się do rozwoju gospodarki. I ostatecznie hazard nie daje społeczności niczego, co miałoby trwałą wartość.

Chrześcijaństwo i hazard

Ponad dwa miliardy chrześcijan na świecie szuka wskazówek we współczesnym życiu, opierając się na naukach swojego Boga i Jezusa Chrystusa. Tylko że Jezus nie miał zbyt wiele do powiedzenia na temat uprawiania hazardu. Jednak jako wędrowny rabin żydowski, o którym uważa się, że żył i nauczał mniej więcej w I wieku n.e., Jezus miał wiele do powiedzenia na temat pieniędzy i ich wykorzystania. Dlatego biorąc pod uwagę jego nauki, ważne jest, aby zrozumieć historyczny kontekst czasów Jezusa.

Palestyna epoki Jezusa była okupowaną częścią Cesarstwa Rzymskiego. Z wyjątkiem nielicznych członków elity społeczeństwa większość Żydów i ich nieżydowskich sąsiadów w regionie żyła ubogim, wiejskim życiem. Oczekiwano, że będą oni pracować w swoich gospodarstwach wyłącznie na korzyść swoich rzymskich ciemiężycieli. Podatki były wtedy bardzo wysokie, a życie pełne cierpienia.

W tę rzeczywistość wszedł Jezus z Nazaretu. Zamiast przejąć władzę społeczną lub polityczną opartą na bogactwie, jak większość Żydów oczekiwała od swojego Mesjasza, nauczał swoich wyznawców, że zdobywanie pieniędzy nie jest ostatecznym celem życia. Zamiast tego uczył, że kochanie Boga i bliźniego jak siebie samego to szczyt ludzkiej egzystencji.

Drugie i trzecie pokolenie naśladowców Jezusa spisało jego nauki o tym, że miłość do pieniędzy to złe podejście. Dwa z najwcześniejszych tekstów ostrzegają wierzących, że korzeniem wszelkiego zła jest miłość do pieniędzy. A z racji tego, że hazard jest wyraźnie oparty na miłości do pieniędzy oraz obietnicy szybkiego i łatwego bogactwa, chrześcijanie od wieków go potępiają.

Dzisiaj Zjednoczony Kościół Metodystyczny – jedna z najbardziej aktywnych instytucji protestanckich – wrzuca hazard do worka z innymi uzależnieniami. Natomiast najwyższy organ ustawodawczy Kościoła – Konferencja Generalna – podaje najdokładniejszą definicję Nowego Testamentu; że miłość do pieniędzy jest źródłem wszelkiego zła.

Według Kościoła hazard, jako sposób na uzyskanie korzyści materialnych przez przypadek i kosztem bliźniego, jest zagrożeniem dla charakteru osobistego i moralności społecznej. Hazard sprzyja chciwości i stymuluje fatalistyczną wiarę w przypadek. Ponadto, zorganizowany i komercyjny hazard stanowi zagrożenie dla biznesu, rozwija przestępczość i biedę, a do tego jest destrukcyjny dla interesów dobrego rządu.  Mało tego, uważa też, że gry kasynowe i inne formy hazardu wzmacniają przekonanie, że praca jest nieważna, a ​​pieniądze mogą rozwiązać wszystkie problemy.

Podsumowując, hazard to zła ekonomia i zły porządek publiczny. Inaczej mówiąc, hazard nie poprawia jakości życia.

Islam i hazard

Chociaż korzenie islamu wywodzą się z Ismaela – syna Abrahama i jego niewolnicy Hagar – jest to najmłodsza spośród największych religii na tym świecie. Uważa się, że islam narodził się, gdy Prorok Muhammad otrzymał boskie objawienia zawarte w Świętym Qu w 610 roku. Obecnie istnieje około 1,6 miliarda wyznawców islamu znanych jako muzułmanie.

W islamie istnieją dwa rodzaje czynów. Pierwszym jest „halal”, czyli zgodność z przykazaniami Proroka. Drugim jest „haram”, który oznacza tak ciężki grzech, że jego popełnienie skutkowałoby karą w świetle islamskiego prawa. A hazard jest właśnie jednym z czynów, jakie uważane są w islamie za haram.

Według źródeł muzułmańskich prorok Mahomet – założyciel islamu – i jego towarzysze byli przeciwni wszelkim formom hazardu. I nadal są. Obejmuje to nie tylko takie gry jak poker, bakarat, blackjack, czy kości, ale także automaty do gry, kasyna online, loterie i zakłady sportowe.

Islam kładzie ostry zakaz na uprawianie hazardu, ponieważ jest to odbieranie komuś pieniędzy, a nie zarabianie. Według islamu hazardzista nie wkłada żadnego wysiłku, aby wygrać pieniądze. A z racji tego, że wygrane pieniądze to kumulacja pieniędzy innych graczy, zabieranie wygranej bez żadnej rekompensaty dla tych graczy niczym nie różni się od kradzieży. Jest to bardzo podobny pogląd do judaizmu.

Ponadto, muzułmanie mają również taki sam pogląd jak Żydzi. Twierdzą, że uzależniająca natura hazardu jest destrukcyjna nie tylko dla bezpieczeństwa rodziny, ale i reszty społeczeństwa.

Jaki z tego morał?

Wygląda na to, że w najłagodniejszym wypadku największe nurty religijne postrzegają hazard jako marnotrawstwo pieniędzy. A w najgorszym, że jest to działanie, które szkodzi ludzkości i obraża Boga. Sprawa ma się inaczej w przypadku ateistów i wyznawców niektórych innych religii. Osoby te nie mają najmniejszych oporów, aby odwiedzać najlepsze kasyna online i oddawać się takim rozrywkom, jak ruletka online, blackjack online, poker wideo, czy automaty online. Dla wszystkich, którzy chcą uzbroić się w wiedzę o kasynach online, szczegółowo piszemy o nich w artykule o kasynach mobilnych na stronie bezdepozytu.pl.

Jednakże tradycje i nauki większości religii z pewnością wywierają wpływ na większość wyznawców. Dzięki temu miliardy ludzi na całym świecie powstrzymują się od uprawiania hazardu, aby żyć zgodnie z przekonaniami religii, jaką wyznają. Jednak to wcale nie znaczy, że wszyscy wierzący stronią od hazardu. Dla wielu z nich bezpieczne kasyna online są źródłem fantastycznej rozrywki, gdzie mogą wypróbować kasyno na żywo, turnieje pokerowe, zdrapki online, a nawet wziąć udział w znanych teleturniejach.

Zastosowanie postów w profilaktyce

Zastosowanie postów w profilaktyce

Post jest chyba najstarszą znaną interwencją dietetyczną. Praktycznie każda wielka religia odziedziczyła w swej spuściźnie jakieś odniesienia do postów, które zalecane są wyznawcom z różnych powodów. Posty, czyli powstrzymywanie się od spożywania jedzenia, a czasami też picia, mają długą tradycję. Czy posty są dobre dla zdrowia?

Przodkowie ludzi, którzy prowadzili łowiecko-zbieracki tryb życia pościli przymusowo. Pory roku zmieniały się od zawsze i np. zimą dostęp do pożywienia był ograniczony. Czasami też nieprzewidywalne okresy złej pogody nawet w dogodnych porach roku zmniejszały szansę na znalezienie pokarmu. Posty są więc nieodłączną częścią ludzkiego życia od niepamiętnych czasów. Organizmy ludzi musiały więc na drodze doboru ewolucyjnego dostosować się do częstych i nieprzewidywalnych postów.

Badania, szczególnie badania na zwierzętach, potwierdzają niezwykłą skuteczność postów w życiu człowieka. Posty, choć niewygodne i nieprzyjemne, są dla zdrowia korzystne. Np. rezusy, które przez wiele lat spożywały tylko ograniczoną ilość pożywienia, są zdrowsze i żyją nieco dłużej od swoich towarzyszy, którzy jedli tyle, ile tylko chcieli.

Pierwsze badania na ludziach potwierdzają skuteczność postów i ich dobroczynny wpływ. W pewnej badanej grupie ludzie przez pięć kolejnych dni spożywali tylko niewielki posiłek każdego dnia, zupę warzywną i dodatkowo suplementy witaminowe, by zapewnić sobie odpowiednią ilość mikroskładników odżywczych. Ludzie ci, w porównaniu do grupy kontrolnej, mieli znacznie lepsze wskaźniki, wskazujące na zdrowie, np. niższe ciśnienie krwi, czy też lepszy cholesterol.

W chrześcijaństwie post stracił współcześnie na znaczeniu, jednakże dawniej był powszechną praktyką i poszczono znacznie intensywniej, niż dzisiaj. Mało kto wie o tym, że niektóre księgi Biblii zalecają post, jako dobry dla zdrowia. Np. w Księdze Daniela opisany jest post o wodzie i warzywach, który sprawił, że stosujący go młodzieńcy byli zdrowsi i bardziej żywotni.

Posty należy jednak stosować z umiarem i rozsądkiem, najlepiej przy konsultacji z lekarzem. O ile krótki, np. jednodniowy post nikomu nie powinien zaszkodzić, o tyle dłuższe posty mogą mieć niespodziewany, negatywny wpływ na zdrowie.

Religie i ich istotny wpływ na przestrzeni dziejów na ukształtowanie się tradycji i rytuałów związanych z jedzeniem

Religie i ich istotny wpływ na przestrzeni dziejów na ukształtowanie się tradycji i rytuałów związanych z jedzeniem

Ogólnie religie na przestrzeni dziejów miały znaczący wpływ na ukształtowanie się tradycji i rytuałów związanych z jedzeniem oraz charakterystycznego, ponadnarodowego jadłospisu wykluczającego pewne produkty, a faworyzujące inne. Opiszę ten wpływ na przykładzie takich oto religii:

1). Judaizm – jest religią, która przypisuje jedzeniu największą rolę na drodze do uduchowienia. Zgodnie ze spisanym kodeksem kaszrut dzieli mięsa na czyste (koszerne): wołowina, jagnięcina, baranina, kozina i drób hodowlany oraz nieczyste – wieprzowina, konina, króliczyna, mięso z zająca i wielbłąda. Jeśli chodzi o ryby, koszerne są tylko te posiadające płetwy i łuski, natomiast wszystkie pozostałe (jak żabnica i sola) oraz owoce morza są zakazane. Podobnie jak w islamie, judaizm ma precyzyjne wytyczne dotyczące uboju, nakazując kompletne oczyszczenie mięsa z krwi (wykrwawienie) oraz staranne wypłukanie go w wodzie. Kuchnia żydowska nie stosuje potraw mięsnych połączonych z mlekiem. Produkty mleczne podaje się oddzielnie.
2). Islam – zakazuje spożycia mięsa wieprzowego, żywności zawierającej jakąkolwiek substancję, która nie jest przyswajalna przez organizm, jak żelatyna, enzymy, emulgatory, konserwanty i barwniki, a także alkoholu. Zaleca się spożycie daktyli oraz jagnięciny i baraniny z zastrzeżeniem, że zwierzęta ofiarne (przeznaczone do zjedzenia) powinny być zabijane bez użycia przemocy, według zasad halal. Dodatkowo islam nakazuje dokonania ablucji przed przystąpieniem do posiłku oraz ramadan – miesięczny post, w trakcie którego nie można przyjmować żadnych pokarmów ani napojów od wschodu do zachodu słońca.
3). Hinduizm – największa religia Indii, podobnie jak judaizm stosuje klasyfikację produktów. Do czystych (sattvic) zalicza pokarmy soczyste i oleiste, zapewniające długowieczność, siłę i zdrowie, do gorących – radżasowych (powodujących bóle i niedobrą kondycję psychiczną) – potrawy gorzkie, kwaśne oraz mocno pikantne, a do toksycznych (tamasic) dania o nieprzyjemnym zapachu, które są niestrawne. Obowiązujący podział wprowadza zakazy i przyzwala na spożywanie określonych pokarmów w obrębie konkretnej kasty, stąd np. bramini (mnisi) nie mogą jeść cebuli, czosnku, pora ani grzybów. Wszystkie klasy społeczne obowiązuje całkowity zakaz uboju krów – świętych zwierząt.
4). Buddyzm – optuje za wegetarianizmem zgodnie z wierzeniem w reinkarnację duszy, która może się odrodzić na ziemi również pod postacią zwierząt. W religiach Dalekiego Wschodu prawidłowe odżywianie jest źródłem zdrowia i dobrego samopoczucia, zaś pokarmy są dobierane zgodnie z zasadami yin i yang, które przez stosowny dobór składników ma zapewnić równowagę dla ciała i ducha.
5). Religie afrykańskie – pomimo ogromnej liczebności mają wiele wspólnych elementów. Produkty spożywcze są uważane za symbol jedności między ciałem i duchem, są symbolem życia. Posiłki spożywane podczas świąt i obrzędów mają ogromne znaczenie rytualne i silną rolę społeczną, ponieważ służą zjednoczeniu żywych z bogami i przodkami. Istnieje wiele tabu żywieniowych dotyczących głównie kobiet i dzieci oraz uzależnionych od pochodzenia etnicznego i przekonań religijnych.

Przykłady starożytnych, pogańskich religii

Przykłady starożytnych, pogańskich religii

Religie, od czasów starożytnych zawsze były w pośredni lub bezpośredni sposób przyczynami wojen i konfliktów, z powodu innego myślenia niż wyznawcy innych religii.

Pogaństwo jest pojęciem wprowadzonym przez kościół chrześcijański, po konwersji Cesarstwa Rzymskiego na chrześcijaństwo przez cesarza Konstantyna I. Wyznawcy starożytnych religii, takich jak celtyzm, lub ci, którzy praktykują obrzędy pochodzenia afrykańskiego lub azjatyckiego są uważani za pogaństwo. Społeczności pogańskie zazwyczaj promują integrację z innymi religiami i kulturami, choć w większości przypadków są postrzegane z pewną nieufnością.

Przykłady starożytnych religii:

Hellenizm – tak zwany hellenizm jest religią starożytnej Grecji, która ma politeistyczny system kultu, to znaczy wierzy w kilku bogów jednocześnie, ale najważniejszą dla tej pogańskiej religii jest Zeus, Bóg nieba i piorunów, a następnie 12 bogów Olimpu, z których każdy jest odpowiedzialny za coś konkretnego. Jak bogini Atena, odpowiedzialna za mądrość lub Ares, Bóg wojny. Ich święte miejsca znajdują się w Atenach, stolicy Grecji, na górze Olimp. Jednak w roku 2017 Hellenizm został uznany za religię przez państwo greckie, aby odzyskać starożytne tradycje, cnoty i wartości przodków. Jednak poza Grecją, w Stanach Zjednoczonych i Brazylii istnieją organizacje zajmujące się promocją i edukacją tej pogańskiej religii.

Ásatrú – Jest to religia, która stara się być nowoczesnym zjednoczeniem pogańskiego dziedzictwa ze starożytnymi nordyckimi bogami, takimi jak Odyn, Aesir, Vanir, ponieważ były to ich główne bóstwa. Świętymi miejscami tej religii są miejsca naturalne, ponieważ są uważane za najbardziej odpowiednie dla kontaktu między Bogami i ludźmi. Podstawą wartości w tej religii są Wikingowie, choć bierze ona elementy z innych kultur takich jak Anglosasi i Krzyżacy. Z kolei religia ta jest oficjalnie uznawana przez Islandię, Norwegię, Danię, Szwecję i Hiszpanię. W rzeczywistości, w Danii jest specjalny cmentarz dla ich zwolenników od 2008 roku.

Celtyzm – jest to religia, która stara się ocalić starożytne wartości i tradycje ludów celtyckich, które żyły w Galii, Irlandii, Anglii i Hiszpanii. Choć nie były zbytnio zjednoczone, miały wspólną religię a to wystarczyło, aby stworzyć pewne pokrewieństwo. Główne bóstwa tej kultury reprezentują elementy przyrody. Dzieli się ona na 2 nurty myślowe, teologiczny i kosmologiczny.

Powody do ateizmu

Powody do ateizmu

Nie mam problemu z nikim, kto wierzy w Jezusa Chrystusa, czy całuje kamień, z którego Mahomet wstąpił do nieba; za to mam problem i to duży z kimkolwiek, kto próbuje narzucić nam swoje natchnione religijnie zasady. Dlaczego zostać ateistą?

Często zdarza się, że ludzie religijni mają dziwne wyobrażenie o tym, co to znaczy być ateistą. Ateista nie tylko uważa za bardzo mało prawdopodobne, że istnieje wszechmocny bóg: dotyczy to wszystkiego, co nadprzyrodzone. Nie wierzę w duchy, życie po życiu, reinkarnację, anioły, karmę, ani w nic, co działa w nierealistyczny sposób. Ateista po prostu zakłada, to co widać, że życie nie ma żadnego znaczenia poza obecnym, że się nim żyje tu i teraz, a my mamy tylko jedną szansę na pozostawienie po sobie śladu. I akceptuje to, że gdyby dowody na istnienie Boga istniały to musiałbym zmienić zdanie. Naprawdę nie mam problemu z wiarą w Boga, jeśli nagle da mi on dowód swojego istnienia.

Pewnego razu zostałem oskarżony, jako ateista o arogancję. “Więc myślisz, że jesteś szczytem ewolucji, że możesz wszystko zrozumieć i że wszystko zależy od ciebie”. Oczywiście, że nie – wręcz przeciwnie. Ateista pokornie zakłada, że jego intelekt wystarcza tylko do zrozumienia tego, co można udowodnić i odtworzyć. W przeciwieństwie do zakonników – którzy powszechnie twierdzą, że człowiek został stworzony “na obraz i podobieństwo Boga”, aby zdominować naturę – ateista zakłada, że jest tylko kolejnym zwierzęciem. Z zaletą wysoko rozwiniętego mózgu, który został obdarzony losowym procesem znanym jako ewolucja. Nic więcej.

Czasami przyjaciel będzie twierdził, że jego przekonania religijne są prawdziwe, ponieważ czuje je i służą mu one. Na pewno istnieje też Święty Mikołaj i Zębowa Wróżka. Potwierdzi to wiele dzieci, które to czują i im służą. to jedno, że religia jest użyteczna dla jednostki (np. pomaga w przezwyciężaniu trudnych momentów) lub w sferze społecznej (zachęcanie do przestrzegania pewnych zasad), a co innego, że jest prawdziwa Jest to argument, który w rzeczywistości nie ma żadnych podstaw.

Już wielu ludzi zauważyło, że rzekome ziemskie przejawy Boga stają się coraz mniej wiarygodne. Odsetek osób deklarujących się jako osoby wierzące stale spada w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat. Od pewnego czasu wiadomo również, że religijność społeczeństw spada wraz ze wzrostem ich dochodów (Stany Zjednoczone są tu godnym uwagi wyjątkiem). Okazuje się jednak, że w jednym z ostatnich opracowań przeanalizowano dane historyczne i znaleziono coś bardzo interesującego: nagle pojawiły się religie “moralistyczne” (tj. skupione na konsekwencjach działań ludzi), podobnie jak odpowiednie społeczeństwa osiągnęły pewien poziom zamożności. Naukowcy teoretyzują, że ponieważ ludzie byli w stanie przestać martwić się o doraźne potrzeby, mogli skupić się na dłuższej perspektywie czasowej.